อาคาร 4 โรงเรียนลูกบาศก์ ช่วงฤดูร้อนก่อนปิดเทอมใหญ่

เวลา 14.40 น.

ชายหนุ่มผมสั้นเหมือนทิดสึกใหม่สวมแว่น ดูอายุแล้วน่าจะราวๆเบญจเพสกำลังเตรียมสิ่งของลงใส่กล่องอยู่ ในห้องเตรียมการสอน

"ฝึกสอนครั้งแรกนี่ไม่รู้ว่าจะสอนได้เป็นไงบ้างน้า~"

ผมคิดในใจไปพลางจัดของในกล่องใบนั้นไป หวังว่าผมจะเข้ากับนักเรียนและครูท่านอื่นๆได้ดี และขออย่าให้เกิดสิ่งที่ผมกลัวในเรื่องการสอนเลยนะ ยังไงผมก็จะทำให้ดีที่สุดล่ะนะ

เมื่อจัดของในกล่องนั้นเสร็จ ผมก็ออกมายืนชมวิวอยู่ที่ระเบียงโดยติดกล่องเมื่อกี้มาด้วย สายลมเอื่อยๆจากทะเลบางขุนเทียนพัดผ่านผมไป ตอนนี้เองผมก็ทำจิตให้นิ่ง และมีสมาธิสำหรับการฝึกสอนครั้งแรก

เวลา 15.10 น.

กริ๊งงงงงงงง~

อ๊ะ ได้เวลาสอนคาบแรกของที่นี่แล้ว ผมเข้าไปดีกว่า

พลั่ก!!!

สงสัยผมจะยังตื่นเต้นอยู่เลยเดินไม่ดูตาม้าตาเรือไปหน่อย

"ขอโทษนะครับ" ผมขอโทษชายที่ผมเพิ่งเดินชนทันที แล้วรีบกุลีกุจอช่วยเก็บเอกสารของเขาที่หล่นไป เขาดูเตี้ยกว่าผมนิดหน่อย ผิวคล้ำ ผมยุ่งๆ

สีหน้าเขาดูนิ่งขรึมอยู่ แว่บนึงผมเห็นว่าหน้าเขาแดงด้วย ผมคิดว่าคงไม่ถือสาผมที่เดินชนเมื่อกี้หรอกนะ

"เอ คุณครูคนใหม่ที่มาสอนธรณีวิทยากับดาราศาสตร์ใช่ไหมครับ??" ชายร่างคล้ำถามผม

"ใช่ครับ" ผมตอบเขาไป พลางรู้สึกว่ามีรังสีอะไรสักอย่างพุ่งมาที่ตัวผมจากในห้องเรียน ผมน่าจะคิดไปเอง

"ผมคงแนะนำได้แค่ ทำให้ดีที่สุดนะครับ" เขากล่าวพลางตบบ่าผมแล้วเดินออกไป

"ขอบคุณนะครับ" ผมพูดคล้อยหลังครูหนุ่มที่ผมเดินชนไป

 

หันสายตากลับมาที่ห้องเรียน  ห้อง ม.4/1 นี้มีนักเรียน 24 คนน้อยกว่าห้องเรียนที่เขาอยู่ตอนมัธยมมากที่อยู่กันเยอะถึงเกือบ 60 คน

"สวัสดีครับ นักเรียนทุกคน"

"สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะคุณครู"

นักเรียนทุกคนในห้องทำความเคารพตัวผม นั่นทำให้ผมรู้สึกใจชื้นขึ้น เมื่อความเงียบเริ่มปกคลุม ผมวางกล่องที่ติดตัวมาบนโต๊ะแล้วแนะนำตัวทันที

"ผมชื่อ เอกภพ สุริยวงศ์ หรือนักเรียนจะเรียกผมว่าครูเอิร์ทก็ได้นะครับ คาบนี้ครูจะมาฝึกสอนก่อน ถ้าครูได้บรรจุที่นี่เมื่อไหร่ก็คงได้สอนพวกเราในเทอมหน้า ซึ่งพวกเราก็ขึ้น ม.5 แล้วล่ะ เอ้อ วิชาที่ครูสอน คือ "โลก ดาราศาสตร์ และอวกาศ" ครับ ก็เกี่ยวกับการศึกษาโลก แผ่นดิน มหาสมุทร บรรยากาศ ดวงดาวบนท้องฟ้า และเทคโนโลยีอวกาศน่ะครับ"

เหล่านักเรียนก็เริ่มส่งเสียงฮือฮาอื้ออึงเพราะทราบว่ารุ่นพี่ของพวกเขาไม่ได้เรียนวิชาที่ครูเอิร์ทจะสอน ผมเหลือบเห็นเด็กหนุ่มหน้าหวานใส่แว่น ผมข้างหน้าไขว้กันดูเป็นเอกลักษณ์กำลังทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ดูเหมือนออกจะประหลาดใจเรื่องวิชาใหม่ที่ผมจะมาสอนในแง่ไม่ค่อยชอบสักเท่าไหร่ พอสายตาผมปะทะสายตากับพ่อหนุ่มน้อยคนนี้เข้า ผมว่าเขาไม่น่าจะเป็นฝ่ายถามผมก่อน เลยต้องเปิดโอกาสให้เขาถามซะหน่อย 

"พ่อหนุ่มที่นั่งอยู่กลางห้องคงมีข้อสงสัยเรื่องวิชานี้สินะครับ ถามมาได้เลย และแนะนำตัวหน่อยนะครับ"

เด็กหนุ่มที่ผมมองเมื่อกี้นี้สะดุ้งตัวเล็กน้อยก่อนลุกขึ้นแนะนำตัว "ผมชื่ออดิศร แซ่ลี้ครับ ผมอยากรู้ว่าวิชาที่จะสอนนี้ ครูเอิร์ทสอนเฉพาะสายวิทย์หรือเปล่าครับ??" อืม ตอนอดิศรถามนี่เขาไม่มองผมเลย แต่ก็ผมก็ไม่ว่าอะไรนะ

"สำหรับคำถามของอดิศร ครูจะสอนวิชานี้ทั้งสายวิทย์และสายศิลป์ ตลอด ม.5 สำหรับสายวิทย์เป็นวิชาบังคับ ส่วนสายศิลป์เป็นวิชาเลือกครับ โดยเทอมแรกจะเป็นเรื่องโลก ส่วนเทอมหลังเป็นดาราศาสตร์และอวกาศครับ"

"ครับผม ขอบคุณครับ"  อดิศรนั่งลงไป เหมือนผมจะเห็นเขาทำหน้าบุ่ยๆแวบนึงก่อนปรับสีหน้าเป็นเรียบเฉยอย่างรวดเร็ว ผมคิดว่าอดิศรคงน่าจะอยู่สายศิลป์เลยไม่อยากเจอวิชานี้ล่ะมั้ง เห็นเขานั่งจดบันทึกอะไรสักอย่างด้วย

"เอาล่ะ ไหนๆพูดถึงวิชานี้แล้ว ทีมีวิชานี้ขึ้นมา ก็เพื่อให้พวกเราได้เข้าใจถึงธรรมชาติของโลกและดวงดาวต่างๆ ซึ่งบางทีมันก็มีทั้งใกล้ตัวจนเราคาดไม่ถึง หรือไกลตัวจนเราอาจมองไม่เห็นความสำคัญของมันก็ได้นะ"

จากนั้นผมก็เปิดกล่องที่ผมเตรียมไว้แต่แรก เอาบีกเกอร์บรรจุน้ำไว้บนโต๊ะ และส่งหินสีขาวขุ่นมีรูพรุนเยอะแจกให้นักเรียนได้ดูแล้วส่งต่อกันแถวละก้อน

(รูปหินพัมมิส (Pumice Rock) โดย Hannes Grobe จาก Wikipedia)

"ทุกคนครับ หินก้อนนี้เป็นตัวอย่างหินชนิดหนึ่ง ซึ่งครูมีตัวอย่างรวม 6 ก้อนช่วยส่งต่อให้เพื่อนได้ดูกันทั่วๆ ด้วยนะครับ เอ้อ อย่าเอาไปขูดหาหวยเน้อ ลองดูและคิดละกันนะครับว่าหินแต่ละก้อนนี้จะลอยน้ำ และตั้งอยู่บนม้วนแบงค์ดอลล่าร์ใบนี้ได้หรือไม่เก็บไว้ในใจนะครับ" ผมพูดพลางม้วนแบงค์ดอลล่าร์ใบนึงแล้วใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อ

เมื่อแต่ละคนได้ดูหิน ลองคลำๆดู ก็ทำหน้าครุ่นคิดในแบบฉบับของแต่ละคน ผมเองก็ได้ยินเสียงแว่วๆว่า "เบากว่าที่คิดแฮะ" "หินแบบนี้คุ้นๆน้า" หรือ "เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนสักที่แหละ" เป็นต้น ซึ่งผมก็ปล่อยให้นักเรียนได้คิดหรือจินตนาการไปจนถึงเวลา 15.35 น.

"เอาล่ะ ตอนนี้มีใครจะเป็นอาสาสมัครทดลองเรื่องนี้บ้างครับ?? เนื่องจากครูเข้ามาฝึกสอนครั้งแรก ยังไงก็ขอให้นักเรียนที่จะทดลองช่วยแนะนำตัวนะครับ"

ทั้งห้องเข้าสู่ภาวะเงียบกริบอีกครั้ง ชั่วขณะหนึ่งผมก็เห็นเด็กสาวหน้าหมวย ไว้ผมทรงเห็ดหันมองเพื่อนๆรอบห้อง  เมื่อเห็นว่ายังไม่มีเพื่อนคนไหนยกมือขออาสาสมัครทดลอง เธอจึงค่อยๆยกมือขึ้น

"เชิญครับ"

"ติน กันตา ไตรังคะค่ะ"

"กันตาช่วยมาสาธิตให้เพื่อนดูหน่อยนะ แล้วเดี๋ยวครูขอเก็บตัวอย่างหินคืนด้วยนะครับ"

ผมเก็บตัวอย่างหินจากแต่ละแถวที่เหลือ 5 ก้อนแล้ว (อีกก้อนอยู่กับติน) ขณะที่กำลังจะเก็บลงกล่อง ตินก็พูดขึ้นมา

"ครูเอิร์ทคะ ตินขอลองทั้งหกก้อนได้ไหมคะ"

ผมพยักหน้าไป พลางคิดในใจ นักเรียนคนนี้ก็มีแนวการทดสอบตัวอย่างใช้ได้เลย (กรณีการตรวจสอบกลุ่มตัวอย่าง ยิ่งตัวอย่างเยอะยิ่งดีครับ)

ระหว่างที่ตินสาธิตหินแต่ละก้อนหน้าห้อง ก็พูดให้เพื่อนฟังไปด้วย โดยเริ่มจากตั้งหินบนแบงค์ดอลล่าร์ก่อน เพราะถ้าทดลองเรื่องหินลอยน้ำหรือไม่ก่อน หินจะเปียก แล้วทำให้แบงก์ของครูเอิร์ทเปียกได้

"เดี๋ยวเราลองม้วนแบงก์ตั้งไว้อย่างนี้ แล้วค่อยวางหินแต่ละก้อนนะ"

(รูปหินพัมมิสตั้งบนม้วนแบงก์ 20 ดอลล่าร์ ภาพโดย Robert Duhamel จาก Wikipedia) 

"หินก้อนนี้ตั้งได้ ที่เหลือก็เล็กพอๆกันน่าจะตั้งได้แหละ ลองดูเลยนะ"

ตินลองวางหินทั้งห้าที่เหลือดูก็พบว่าทุกก้อนตั้งบนแบงก์ดอลล่าร