เอนทรี่นี้ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักของโครงการห้องเรียนจำลอง "โรงเรียนลูกบาศก์"



-------------------------------------------------------------------------------------------------



ฤดูหนาวปี พ.ศ. 2550



อากาศหน้าหนาวของญี่ปุ่นทำเอาผมไม่อยากออกจากโต๊ะอุ่นขาที่แสนรื่นรมย์นี่เลย ยิ่งช่วงนี้ใกล้สอบปลายภาคของระดับ ป.โท ด้วย ผมจึงซุกหัวติวหนังสือเตรียมสอบกับมาโคโตะ รูมเมทชาวญี่ปุ่นของผมในห้องอุ่นๆอย่างนี้ดีกว่าออกไปข้างนอกเป็นไหนๆ


"[เฮ้อ ชักเมากับเรื่องบรรยากาศดาวเคราะห์นี่แล้วแฮะ ดูทีวีแก้เครียดกันไหมมาโคโตะ??]" ผมหันไปถามรูมเมทที่กำลังคร่ำเคร่งกับกองหนังสือ


"[ไม่ล่ะ ถ้าจะเปิดก็...เบาๆละกัน]" มาโคโตะตอบกลับมาพลางจิบกาแฟโดยที่สายตายังจ้องอยู่กับเลคเชอร์  หมอนี่เองก็พูดน้อยแต่ไหนแต่ไรแล้วนี่นา เห็นดูเหมือนเย็นชาอย่างนี้จริงๆก็มาโคโตะก็แอบใจดีอยู่นะ


รายการในทีวีช่วงคืนนี้มีแต่รายการน่าเบื่อๆ มีแต่พวกเกมส์โชว์ไร้สาระ ไหนจะมีโฆษณาโผล่มาเยอะแยะเกี่ยวกับคริสต์มาสอีฟในสัปดาห์หน้าอีก เห็นแล้วอารมณเสียนิดๆแฮะ วันคริสต์มาสอีฟที่มองไปทางไหนมีแต่คู่รัก มันทรมานใจคนโสดสนิทอย่างผมนี่นา ผมเลยปิดทีวีกลับมาอ่านหนังสือต่อ


"[กลับมาแล้วคร้าบบบ]" เสียงร้องของชอนฮา รูมเมทชาวเกาหลีใต้อีกคนดังขึ้นมาเมื่อกลับเข้ามาในห้อง พร้อมไม้กลองคู่ใจในมือ ถึงแม้ผม มาโคโตะ หรือชอนฮาจะมีนิสัยแตกต่างกันบ้าง แต่อย่างน้อยหนึ่งในจุดที่เหมือนกันคือพวกผมเป็นคนชอบกลองพื้นเมืองเอเชียเหมือนกันนี่ล่ะ


"[ใกล้สอบ...ยังไปตีกลองข้างนอกอีก]" มาโคโตะบ่นชอนฮา ผมเองก็รู้ว่ามาโคโตะเป็นห่วงชอนฮา ไม่อยากให้ชอนฮาตก Mean แบบคราวที่แล้วอีก


"[ขอโทษคร้าบ คุณพ่อมาโคโตะ ผมจะไม่ทำอีกแล้วคร้าบ]" ชอนฮาทำท่าหยอกล้อมาโคโตะ แต่อีกฝ่ายก็นิ่งเฉยเพราะชินกับนิสัยรูมเมทคนนี้อยู่แล้ว


"[จริงสิ ไปตีกลองฉลองวันคริสต์มาสที่โบสถ์ตรงชุมชนเกาหลีกันไหม??]"


ตั้งแต่รู้จักชอนฮา ก็รู้ว่าชอนฮาเป็นคนไร้ศาสนา ผมเลยแปลกใจที่พูดถึงโบสถ์ขึ้นมา "[นายเองไม่ได้นับถือคริสต์นี่ แล้วไปโบสถ์ทำไมน่ะ??]"


"[อ๋อ คือที่โบสถ์เขาจะจัดการแสดงพื้นเมืองฉลองคริสต์มาส แล้วทีนี้การแสดงตีกลองคนมันไม่พอ เพื่อนฉันก็เลยมาขอร้องฉันช่วยหาคนไปตีกลองเพิ่มน่ะ]"


"[หลังสอบ...อืม ก็ว่างอยู่]" มาโคโตะครุ่นคิดพลางถอดแว่นออกมาเช็ด หลังมองปฏิทินแล้วเห็นว่าวันคริสต์มาสอยู่หลังวันสอบ "[แต่พวกเราตีได้แค่กลองจังโกเองนะ]"


"[นั่นสิ แล้วคราวนี้ที่ให้ไปช่วยตีกลองนี่ กลองแบบไหนล่ะ??]" ผมถามเรื่องชนิดกลองขึ้นมา ก็ผมกับมาโคโตะก็ตีกลองเกาหลีได้แค่กลองจังโก เพราะเจ้าชอนฮามันฉุดพวกผมไปแสดงรำกลองจังโกด้วยกันกับมันนี่ล่ะ อย่าว่าแต่มันเลย เวลามีงานเกี่ยวกับวัฒนธรรมทีไร ผมก็ฉุดชอนฮากับมาโคโตะมาตีกลองไทย มาโคโตะก็ฉุดพวกผมไปฝึกตีกลองญี่ปุ่นเหมือนกัน สรุปก็คือฉุดกันไปฉุดกันมาจนพวกผมตีกลองพื้นบ้านได้ครบสามประเทศเลย


"[คราวนี้ไม่ใช่กลองจังโกหรอก แต่เป็นโมดึมบุก (모듬북) น่ะ]"



เจ้าชอนฮาทำงานเข้าพวกผมหลังสอบซะงั้น ระหว่างวันสอบถึงวันคริสต์มาสมีวันคั่นกลางให้ฝึกซ้อมได้เพียงสี่วันเองนะ


"[ไม่ไปได้ไหม...]" มาโคโตะถามขึ้นมา คงเพราะเห็นว่าเวลาซ้อมแค่สี่วันคงไม่น่าจะพอ


"[ก็ลองดู ฉันจะเอาอัลบั้มสะสมแสตมป์หายากของนาย กับหนังสือการ์ตูนที่เอกภพไปขายให้หมดเลย]"
เอาแล้วไง เจ้าชอนฮาโจมตีจุดอ่อนเรื่องของรักของหวงขึ้นมาอีกแล้ว และเคยเกิดเหตุการณ์เช่นนี้แล้วด้วย ก็ห้องพวกผมออกจะแคบแต่อยู่กันสามคน จะซ่อนของอะไรก็ค้นเจออยู่ดีล่ะ


"[เอ่อ..งั้นเราไปก็ได้]"  ผมยอมชอนฮาแต่โดยดี คราวที่แล้วกว่าจะตามซื้อการ์ตูนที่ชอนฮาไปขายกลับคืนมาได้ครบทำเอาแทบแย่ ส่วนมาโคโตะก็ได้แต่ถอนหายใจ  



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



หลังการสอบผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ดูท่าทางมาโคโตะจะทำคะแนนได้เยอะ ส่วนผมคงอยู่ระดับกลางๆ เจ้าชอนฮาบ่นใหญ่เลยว่าสอบครั้งนี้ได้ลุ้นความน่าจะเป็นว่าคะแนนจะอยู่ Mean หรือใต้เส้น Mean


"มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วนะ...ทำใจเถอะ" มาโคโตะพูดเตือนชอนฮาให้สงบจิตสงบใจลงบ้าง "อีกอย่าง
...หน้าที่ของนาย"


ชอนฮาได้ยินมาโคโตะพูดเตือนถึงหน้าที่ที่ตนเองต้องสอนผมกับมาโคโตะตีกลองโมดึมบุก จึงหันมาให้ความสำคัญในงานนี้ ชอนฮาจึงพาพวกผมไปฝึกตีกลองที่ชมรมนักศึกษาเกาหลีของมหาวิทยาลัย ผมเองเป็นคนไทย พอเดินเข้าห้องชมรมจึงรู้สึกแปลกๆนิดหน่อย ไม่รู้ว่ามาโคโตะจะคิดแบบเดียวกับผมไหมนะ เห็นนักศึกษารุ่นน้องเข้ามาถามชอนฮานิดหน่อยเป็นภาษาเกาหลีพลางมองหน้าพวกผม ชอนฮาก็ตอบกลับไปสงสัยรุ่นน้องคนนี้คงสงสัยว่าคนนอกชมรมอย่างพวกผมจะเข้ามาที่นี่ทำไม?? แต่ก็...ช่างเถอะ


ในห้องชมรมนักศึกษาเกาหลีที่นี่มีห้องเก็บเครื่องดนตรี และชุดนาฏศิลป์ ผมเห็นแล้วอดนึกถึงห้องชมรมดนตรีพื้นบ้านล้านนาคณะวิทย์ที่ผมมักไปตีกลองบ่อยๆ สมัยที่ผมเรียน ป.ตรีที่เชียงใหม่ไม่ได้ ชอนฮาให้ผมกับมาโคโตะเอากลองจากห้องเก็บของออกมาข้างนอกแล้วเรียงให้เป็นชุดๆ พร้อมหยิบไม้กลองให้พวกผม


"เดี๋ยวเรียงกลองชุดเสร็จแล้ว ก็เริ่มซ้อมกันเลย เริ่มจากจังหวะช้าก่อนแล้วกัน"
ชอนฮาว่าไว้ก่อนที่การฝึกซ้อมตีกลองโมดึมบุกตลอดสี่วันนี้จะเริ่มขึ้น



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------




คลิปการแสดงตีกลองโมดึมบุกของเกาหลีที่ศาลา Korean Pavillion ที่งาน World Expo 2010 ที่นครเซี่ยงไฮ้

(การแสดงตีกลองโมดึมบุกของครูเอิร์ธ, มาโคโตะและชอนฮา จะเป็นไปตามการแสดงนี้ โดยชอนฮาจะเป็นคนตีกลองแดบุก (กลองใหญ่) ที่อยู่ตรงกลาง ส่วนครูเอิร์ธกับมาโคโตะอยู่ด้านซ้ายและขวา ในการแสดงตีกลองในฟิคเอนทรี่นี้จะต่างกับตรงคลิปที่พวกผู้หญิงจะใส่ชุดฮันบก และแสดงในโบสถ์)



ในที่สุด การแสดงตีกลองโมดึมบุกที่หนุ่มไทยอย่างผมกับหนุ่มญี่ปุ่นอย่างมาโคโตะต้องตกกระไดพลอยโจนมาร่วมแสดงด้วยก็จบลงด้วยดี  ระหว่างที่ผมเปลี่ยนเสื้ออยู่ในห้องแต่งตัว ก็ได้ยินเสียงชอนฮากับเพื่อนคุยกันเป็นภาษาเกาหลี ซึ่งผมก็ไม่รู้หรอกว่าเขาคุยอะไรกัน


แต่จะว่าไป ได้ฟังเสียงกลองพื้นเมืองเอเชียนี่มันรู้สึกดีจริงๆเลยนะ ถ้าได้กลับเมืองไทย จะไปเล่นกลองยาวกับกลองสะบัดชัยให้หนำใจเลย






ส่งท้าย




"[อ้าว ชอนฮา]" เสียงเพื่อนผู้หญิงของผมเอ่ยทักทายขึ้นมาก่อนผมจะเข้าห้องแต่งตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า "[ขอบคุณเรื่องหาคนมาช่วยแสดงตีกลองให้น่ะ]"


"[ไม่เป็นไรหรอก ด้วยความยินดีเลย]"


"[เพื่อนที่นายพามานี่ดูไม่เหมือนคนเกาหลีเลย เป็นคนที่ไหนเหรอ??]" เจ้าสองคนนั่นดูไม่เนียนกับคนเกาหลีที่โบสถ์นี่เลยมั้งถึงได้ดูออกกัน


"[เป็นคนไทยกับคนญี่ปุ่นน่ะ]"


"[โห~ ตีกลองประเทศเราเก่งเหมือนกันนะเนี่ย]"


"[อื้ม ก็คนสอนอย่างฉันมันเทพซะอย่าง แล้วเจ้าสองหน่อนั่นก็หัวไวเรื่องตีกลองด้วย]"


"[ไม่ค่อยหลงตัวเองเลยนะนายเนี่ย]" ว่าแล้วแม่สาวตรงหน้าก็หยิกแขนผมด้วยความหมั่นไส้


"[โอ๊ย!! เบาๆหน่อยสิ]" ผมลูบแขนบริเวณที่โดนเธอหยิกไป


"[ถึงฉันจะช่วยสอนตีกลองเกาหลีให้ พวกนั้นก็สอนตีกลองญี่ปุ่นกับกลองไทยให้จนฉันพอตีได้แล้ว การได้เรียนรู้วัฒนธรรมอื่นๆก็สนุกดีออกนะ]"




----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



สรุป


- ช่วงใกล้สอบในฤดูหนาวที่ญี่ปุ่น ครูเอิร์ธ (สมัยเรียน ป.โท) กับมาโคโตะ (รูมเมทชาวญี่ปุ่นของครูเอิร์ธสมัยนั้น) อ่านหนังสือสอบกันอยู่


- ชอนฮา (รูมเมทชาวเกาหลีใต้ของครูเอิร์ธสมัยนั้น) กลับมาที่ห้องพัก ชวนครูเอิร์ธไปตีกลองเกาหลีฉลองคริสต์มาสที่โบสถ์ เพราะคนไม่พอ


- หลังสอบเสร็จ ชอนฮาก็ช่วยสอนครูเอิร์ธกับมาโคโตะให้พอตีกลองโมดึมบุกได้



จากหนุ่มแดจอน (ผปค.ครูเอิร์ธ)



- สำหรับ "มาโคโตะ" และ "ชอนฮา" ที่เป็นรูมเมทสมัยก่อนของครูเอิร์ธตอนเรียน ป.โท กับทำงานที่ที่ทำงานเก่านั้น เคยพูดถึงที่เอนทรี่นี้ครับ


- ฟิคตอนนี้เขียนในกระดาษนานแล้ว ไหนๆเมื่อวานก็พรีเซนท์แลบดาราศาสตร์และส่งใบสมัครฝึกงานจบลงด้วยดี จึงเข็นเอนทรี่นี้ออกมาครับ ประเด็นคือ อยากลองเขียนเอนทรี่เกี่ยวกับครูเอิร์ธสมัยเรียน ป.โท และต้องการบอกว่า ที่ครูเอิร์ธตีกลองเกาหลีกับญี่ปุ่นได้เพราะรูมเมทครูเอิร์ธช่วยสอนให้ตลอดช่วงที่ครูเอิรืธอยู่ญี่ปุ่นมา 3 ปี


- เอนทรี่นี้เป็นเอนทรี่ที่ 5 ของครูเอิร์ธที่เกี่ยวข้องกับกลองพื้นบ้านเอเชียแล้วแฮะ (เคยพูดถึงกลองพื้นเมืองเอเชียอย่างอื่นที่เอนทรี่ "สุรเสียงแห่งขิมสยาม จังหวะแห่งจังโก", "ราตรีหนึ่ง ณ วสันตฤดู","ของขวัญถึงคู่บ่าวสาวกับลูกศิษย์ และการแสดงของผมฉลองปีใหม่นี้" และ "จังหวะแห่งบูรพทวีป")


- กลอง"โมดึมบุก" (모듬북) ของเกาหลี เป็นกลองชุดของเกาหลีที่ผู้เล่นจะตีกลอง"บุก" (북) ซึ่งเป็นกลองรูปร่างคล้ายถัง ที่จัดวางเรียงกันเป็นชุด คล้ายกับกลองชุดของตะวันตก แต่เทดนิคและเสียงต่างกัน ซึ่งกลองบุก จะมีขนาดเล็กกว่ากลองแดบุกที่จะใช้ตีประกอบทางด้านหลังของวงกลองโมดึมบุก (แต่บางครั้งก็ไม่ใช้กลองแดบุกประกอบ)


อ้างอิง: วารสาร The KNU Times โดยนักศึกษามหาวิทยาลัยคยองบุก เกาหลีใต้




คลิปการแสดงตีกลองโมดึมบุกอื่นๆ ทางสถานีโทรทัศน์ SBS ของเกาหลีใต้










Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

โฮ่ น่าสนุกจัง
แต่สงสัยครับครู (ยกมือ)
ตามท้องเรื่อง พ.ศ.2550 แน่นะครับ
กลัวว่าจะเขียนผิดsad smile

#1 By แมวหน้าแว่น on 2011-02-10 19:26

ปี 2550 แน่ครับ ช่วงที่ครูเอิร์ธเรียน ป.โทที่ญี่ปุ่นพอดีครับ

ลองดูใน DB2 ของครูเอิร์ธก็ได้ครับ

http://daejeonastronomy.exteen.com/20100509/cs-database2
ยินดีที่ส่งการใบสมัครกับพรีเซนต์ผ่านไปได้ด้วยดีนะคะ ^^

อยากได้โต๊ะโคทัตสึบ้างจัง จะได้ไม่ต้องมีข้ออ้างปีนกลับไปมุดผ้าห่มเวลาเท้าเย็น ขาเย็น คาดว่าคงทำให้งานการเดินกว่านี้เยอะ ฮ่าๆๆ

แอบสังเกตว่าพิธีตีกลองของเกาหลีนี่ใช้ผู้หญิงประกอบค่อนข้างเยอะเนอะ คิดว่าอาจจะเป็นเพราะมันเริ่มมาจากการแสดงในวังหรือเปล่า นางสนมมีเยอะเกินเลยแบ่งให้ไปฝึกเพื่อแสดงในงานเฉลิมฉลองได้ ประมาณนั้น?

เอาไว้ว่างๆจะไปแวะเยี่ยมเอนทรี่"กลอง"เอนทรี่อื่นค่ะ ชอบเป็นการส่วนตัวนะเนี่ย ฮ๋าๆๆ ;)

#3 By วี่จัง on 2011-02-11 19:46